„Znowu nie dałaś rady.”„Z tym sobie nie poradzisz.”„Inni robią to lepiej.” Jeśli takie zdania brzmią znajomo, nie jesteś sama ani sam. Wiele osób słyszy w głowie głos, który komentuje, ocenia i podważa — czasem tak często, że przestaje go zauważać. Nazywamy go wewnętrznym krytykiem. Skąd się bierze wewnętrzny krytyk? Wewnętrzny ->
Bywa, że rozum mówi: „jest bezpiecznie”, a ciało reaguje tak, jakby za chwilę miało wydarzyć się coś złego. Serce przyspiesza, oddech staje się płytszy, pojawia się napięcie, niepokój albo potrzeba unikania określonych sytuacji. To doświadczenie może być frustrujące, zwłaszcza gdy trudno znaleźć jego wyraźną przyczynę. Dlaczego sama wiedza nie zawsze ->
Ciągła gotowość może wyglądać jak napięte barki, trudność w odpoczynku, czujny sen, szybkie reagowanie na dźwięki albo wrażenie, że trzeba stale przewidywać problemy. Nawet w spokojnym otoczeniu ciało nie zawsze od razu uznaje, że można odpuścić. Układ nerwowy uczy się bezpieczeństwa Poczucie bezpieczeństwa nie jest wyłącznie przekonaniem. To także stan ->
Wiesz, że masz prawo odmówić, a jednak po wypowiedzeniu „nie” pojawia się napięcie, poczucie winy albo potrzeba długiego tłumaczenia się. Stawianie granic bywa szczególnie trudne, gdy przez lata bezpieczeństwo w relacji zależało od bycia pomocną, spokojną lub zawsze dostępną osobą. Granica nie jest odrzuceniem Granica informuje, na co masz przestrzeń, ->
Kolejna relacja zaczyna się inaczej, a po pewnym czasie wraca znajome napięcie: wycofujesz się, przejmujesz całą odpowiedzialność, próbujesz zasłużyć na bliskość albo wybierasz osoby, przy których trudno czuć się bezpiecznie. Powtarzalny schemat nie oznacza, że świadomie wybierasz cierpienie. Czym jest schemat relacyjny? To utrwalony sposób interpretowania zachowań innych i reagowania ->
Postanowienie jest szczere, motywacja wysoka, a mimo to po kilku dniach wraca stary sposób działania. Łatwo wtedy pomyśleć: „brakuje mi silnej woli”. Tymczasem nawyk jest automatycznym połączeniem bodźca, reakcji i nagrody, a nie prostym testem charakteru. Po co mózg tworzy nawyki? Automatyzacja oszczędza energię. Dzięki niej nie musimy za każdym ->
Czasem reakcja pojawia się szybciej niż myśl: sięgasz po telefon, odkładasz ważne zadanie, podnosisz głos albo wycofujesz się z rozmowy. Dopiero później przychodzi refleksja. Automatyczne reakcje są wynikiem uczenia się i wielokrotnego powtarzania, nie dowodem braku kontroli. Jak powstaje automatyzm? Mózg łączy określony bodziec z zachowaniem, które wcześniej przyniosło ulgę, ->
Wokół hipnozy narosło wiele mitów. Część z nich pochodzi z filmów, scenicznych pokazów i popkultury. Dlatego wiele osób przed pierwszą sesją zastanawia się: "czy z hipnozy można się nie wybudzić?", "czy stracę kontrolę?", "czy ktoś może zrobić ze mną coś wbrew mojej woli?". To naturalne pytania. Ale hipnoterapia ma niewiele ->
Powiązane obszary: Jeżeli dawny obraz siebie utrudnia swobodne działanie, przeczytaj o pracy nad pewnością siebie i poczuciem własnej wartości. Gdy przekonaniom towarzyszy napięcie w ciele, pomocny może być także materiał o stresie i napięciu. Czasem jesteśmy przekonani, że widzimy siebie obiektywnie. Myślimy: "taka już jestem", "do tego się nie nadaję", ->
Powiązane obszary: Nawracające reakcje mogą łączyć się z lękiem i potrzebą odzyskania poczucia bezpieczeństwa albo z długotrwałym stresem i napięciem. Na tych stronach opisujemy możliwy zakres wsparcia i przebieg spotkania. Są takie momenty, które potrafią bardzo frustrować. Dużo już o sobie wiesz. Rozumiesz, skąd bierze się lęk. Widzisz swoje schematy. ->
